PRESS  15 june 2005

Tocelo Chemicals article in Bossche Omroep, only available in Dutch

Tocelo grenzeloos bedrijf

Het verhaal achter Tocelo Chemicals krijg je niet in twee minuten verteld. Wie aan Cees Snoeren vraagt: ‘Wat doe je zoal voor de kost’, krijgt al gauw het antwoord: ‘Heb je even?’ Althans, als hij in het land is. Want Tocelo directeur Cees Snoeren reist de halve wereld rond. “Ik ben bezig om producten te verhandelen.”

(v.l.n.r. Sander Morshuis, Svetlana Barysheva, Lilianne Verdonk, Anne-Marie Langens, Wendy Pelzers, Cees Snoeren en Wendy de Bruijn) 

Hoezo muisklikken. Tocelo directeur Cees Snoeren kwam al in China in de tijd dat zakendoen alleen ging per telegram. “Zelfs geen telex!” Tocelo is een bedrijf dat zich bezighoudt met de inkoop en verkoop van grondstoffen aan de farmaceutische industrie. Dat kunnen welbekende producten als Aspirine en Paracetamol zijn,maar vooral Antibiotica,zoals Penicilline. Tocelo koopt er containers vol van. Voornamelijk in China. Afnemers zijn de grote bedrijven uit de veterinaire en de humane industrie. Distributie van de goederen loopt doorgaans via opslag in Rotterdam. Om vooral geen nee te verkopen wordt in Rotterdam constant voorraad van een tiental reguliere producten aangehouden. Dure grap? “Wij hebben producten met een hoge omloopsnelheid. We kunnen altijd leveren en krijgen daarbij ondersteuning van fabrieken in China. We werken nauw samen. Onze medewerkers verzorgen de registratie om grondstoffen te kunnen exporteren naar Europa en Amerika. Een langdurig traject waar bergen papier aan te pas komt. Ons kantoor in China telt vier werknemers: twee ervan houden zich daar continu mee bezig. Controles worden strenger. Europese inspecteurs komen tegenwoordig persoonlijk naar fabrieken in China om te inspecteren of er wordt voldaan aan de richtlijnen.”

Staatsbedrijven

Samen met twee compagnons begint Snoeren in 1978 in Amsterdam met Tocelo. In die tijd richt het bedrijf zich vooral op de voormalige Oostbloklanden. Snoeren: “Je werkte alleen met staatsbedrijven. In heel Roemenië was één bedrijf dat de inkoop en verkoop regelde voor de totale farmaceutische industrie.” Na de omwenteling in 1990 kunnen die fabrieken zelf gaan in- en verkopen. Voor Snoeren het geschikte moment om eigen verkoopkantoren te openen in Roemenië,Hongarije,Rusland en in Bulgarije. Hij neemt mensen in dienst die voorheen bij staatsbedrijven werkten. Ervaren medewerkers die de lokale markt afstruinden op zoek naar fabrieken die behoefte hadden aan farmaceutische grondstoffen. “Voor de producenten kwamen we vaak in India of China uit. Van daaruit importeerden we de goederen naar Oost-Europese fabrieken voor productie van tabletten, capsules of injecties. Als betaling kregen we medicijnen, want er was geen geld. Wij op onze beurt leverden die medicijnen weer door aan hulporganisaties.” Veel van die fabrieken zochten al snel hun eigen markten op. Of ze werden opgekocht door multinationals. Dat betekende voor Tocelo verder zoeken naar nieuwe afzetmogelijkheden.

Paracetamol

Vijfentwintig jaar geleden verhuisde het hoofdkantoor van Tocelo van Amsterdam naar de Bossche Hekellaan. Daar werkt een team van acht medewerkers, in nauw contact met de buitenlandse verkoopkantoren. De plaatselijke vertegenwoordigers van Tocelo bezoeken regelmatig de potentiële klanten, met of zonder Snoeren. Zij trekken aan de bel bij fabrieken in Rusland,Oekraïne,Kazakstan en Oezbekistan en halen de opdrachten binnen. De orders zelf worden in Den Bosch afgehandeld. Evenals de logistiek, distributie, contracten, facturatie en het maken van vrachtbrieven. Hoe begint het? Snoeren: “Stel, een fabriek in Moskou heeft grondstof nodig voor de productie van paracetamoltabletten. Vanuit Den Bosch geven wij een producent in China opdracht om een container met vaatjes paracetamol naar Moskou te sturen. Het kan ook zijn dat die container eerst naar onze expediteur in Rotterdam gaat en het produkt daar wordt opgeslagen. Dan volgen bijvoorbeeld deeltransporten naar fabrieken in Rusland, Roemenië, Duitsland, Italië en zelfs Mexico en Brazilië. En het eindigt bij miljoenen tabletjes.” De markt is de afgelopen jaren veranderd, vindt Snoeren: “Rusland is opener geworden. De verschillende republieken hebben zich afgescheiden om zelf hun industrie op te bouwen. Reden waarom wij onze markt hebben uitgebreid naar landen als Kazakstan, Oezbekistan en de Oekraïne.”

Vertrouwen

Ofschoon Tocelo de farmaceutische grondstoffen veelal inkoopt op contractbasis, gaat Snoeren zelf graag de boer op. Op zoek naar vernieuwing reist hij regelmatig de halve wereld rond. In West-Europa spreekt Tocelo ook een woordje mee en wel in de veterinaire sector. Snoeren: “Voor die industrie leveren we vooral antibiotica uit China. Die producten zijn hier in Europa geregistreerd en voldoen aan Europese richtlijnen. Klanten zijn grote organisaties als Pfizer en Intervet.” Gaandeweg zijn diverse joint-ventures ontstaan. Zo’n zes jaar geleden sloot Tocelo een joint-venture met een Chinese producent van antibiotica. Dat gebeurde eveneens met een bedrijf in Bulgarije dat essentiële oliën als rozenolie en lavendelolie produceert voor de cosmetische industrie. Over de hobbels van Nederlandse pioniers in andere culturen weet Snoeren: “In voormalige staatsbedrijven gaat het er nog vrij bureaucratisch aan toe. Een paar mensen hebben het vaak voor het zeggen. Het is moeilijk om mensen een beslissing laten nemen. Ze zijn niet gewend aan verantwoordelijkheid. Dat proces duurt nog wel een tijd. Alles draait om vertrouwen. Betaling gaat vaak achteraf. Betalingstermijnen van zestig tot negentig dagen zijn heel gewoon. Dat zijn risico’s die we niet kennen in het westen.” Een tendens die Snoeren waarneemt is de interesse van grote Chinese firma’s om onze producten te gaan importeren en hij wil zijn uitstekende kontakten in China gebruiken om Europese bedrijven te helpen hun producten in China af te zetten.Hoe? Dat is voer voor een volgend artikel. Want zoals gezegd: ‘hebt u even’?

Artikel:   Maria de Git

Foto:     Freek Jansen